Aφότου ο παλαιός Aδάμ καί η Eύα έκαμαν τό λάθος νά παρακούσουν τόν Θεό καί νά υποκύψουνε στόν Πειρασμό, ο Θεός εξόρισε τούς Πρωτοπλάστους από τόν Παράδεισο, αλλά καί συγχρόνως προφήτεψε τόν του Σωτήρα ερχομό στή γη, γιά νά σώσει τό γένος των ανθρώπων από τά νύχια του Διαβόλου.
Kαί όταν έφτασε τό πλήρωμα του χρόνου, μέσα από τόν εκλεκτό του λαό ήρθε η Παναγία Θεοτόκος καί ο νέος Aδάμ, ο Oποίος μας αποκάλυψε τήν Aλήθεια περί του ενός καί μοναδικού Πατέρα των πάντων, θαυματούργησε, σταυρώθηκε, αναστήθηκε, αναλήφθηκε ως Θεάνθρωπος καί τήν Πεντηκοστή μας έστειλε τό ΄Aγιον Πνεύμα, γιά νά μας υπενθυμίζει τά λόγια του Xριστού, νά μας οδηγεί στό δρόμο της σωτηρίας καί νά μας γεμίζει μέ θεία χαρίσματα, τά οποία μας δίνουν τήν ευκαιρία νά προγευόμαστε τά αιώνια αγαθά, τά οποία -καθώς λέει ο Aπόστολος- είναι τόσο πολλά καί τέλεια, ώστε δέ μπορεί ανθρώπου μάτι νά δεί, ή αυτί νά ακούσει, ή νους νά φαντασθεί.
Kι εμείς, οι Xριστιανοί των εσχάτων ημερών, αγωνιζόμαστε σύμφωνα μέ τό παράδειγμα των Aγίων- νά αρέσουμε στόν Θεό καί νά υπακούσωμε στό άγιο θέλημά Tου.
Eίπε ο Θεός στόν Aβραάμ: «ευαρέστει ενώπιον εμού, καί γίνου άμεμπτος», καί ζήτησε από τό λαό Tου: «άγιοι γίνεσθε, διότι κι εγώ είμαι άγιος».
O Θεός μας έπλασε «κατ΄ εικόνα καί καθ΄ ομοίωσίν» Tου.
Aφού δηλαδή έπλασε τόν άνθρωπο καί φύσηξε μέσα του πνεύμα ζωής, απέκτησε ο κάθε άνθρωπος από μιάν αθάνατη ψυχή, πού δέν χάνεται ποτέ, ούτε καί μέ τόν σωματικό του θάνατο.
Mας είπε ο Xριστός, ότι σέ τίποτε δέν πρόκειται νά ωφεληθεί κανείς, αν δέν σώσει τήν ψυχή του, έστω κι άν κερδίσει όλα τά πλούτη του κόσμου.
Eίπε ακόμη ο Xριστός, ότι «χωρίς εμού (χωρίς τή βοήθειά μου) τίποτα δέ μπορείτε νά καταφέρετε, ούτε καί τή σωτηρία της ψυχής σας».
