Θεολογική ερμηνεία της εικόνας της Γέννησης του Χριστού

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 Το πνευματικό μεγαλείο, το μυστικό βάθος και το αισθητικό κάλλος της Ορθοδόξου τέχνης συνεργούν στη μετοχή του πιστού στο καλοάγγελτο γεγονός της ενανθρώπισης.

Μέσα στο χώρο της Εκκλησίας ο πιστός ζει το μυστήριο της σαρκώσεως με τις αισθήσεις του, που μεταμορφώνονται για να γίνουν μέσα επικοινωνίας με το άρρητο. Προσκυνώντας την εικόνα της Γεννήσεως ανταποκρίνεται στο κέλευσμα της ψαλμωδίας «δεύτε ίδωμεν πιστοί» και «βλέπει» με τα μάτια του την θεολογία της σαρκώσεως αισθανόμενος την ευφροσύνη της θείας συγκαταβάσεως και κενώσεως.
 Ο εικονογραφικός τύπος διαμορφώθηκε έτσι ώστε να συνοψίζει τη θεολογία της Γεννήσεως ντύνοντάς την με άρτια αισθητική μορφή. Η παράσταση έχει οργανωθεί αντιρρεαλιστικά και

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΣΑΪΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Στο βιβλίο του Ησαΐα [ζ΄14], που γράφηκε 7 αιώνες πριν τη Γέννηση του Κυρίου, διαβάζουμε:
 “ο ίδιος ο Κύριος θα σας δώσει ένα σημάδι·
 Δέστε, η παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει γιο, και το όνομά του θα αποκληθεί Εμμανουήλ”.

Στο ίδιο βιβλίο [θ΄6] διαβάσουμε:
“Επειδή, παιδί γεννήθηκε σε μας, γιος δόθηκε σε μας· και η εξουσία θα είναι επάνω στον ώμο του· και το όνομά του: Θαυμαστός, Σύμβουλος, Ισχυρός Θεός, Πατέρας τού Μέλλοντα Αιώνα, Άρχοντας

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Ιερομάρτυρας

Ό Άγιος Ελευθέριος γεννήθηκε στην Ελλάδα και έζησε το 2ο αιώνα μ.Χ.

Τότε αυτοκράτορας ήταν ο Κόμμοδος και ο Σεπτίμιος Σεβήρος.
Ορφανός από πατέρα, ανατράφηκε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου από την ευσεβέστατη και φιλάνθρωπη μητέρα του, Άνθια. Διακαής πόθος της Ανθίας, ήταν να επισκεφθεί τη Ρώμη, που τα

βιβλίο Βατοπέδι_ Μύθοι και Αλήθειες

Βατοπέδι_ Μύθοι και Αλήθειες

Χριστός γεννάται

Ὁ Χριστὸς γεννιέται, δοξάσατε.  Ὁ Χριστὸς ἀπὸ τὸν οὐρανὸ συναντῆστε (τον). 

Ὁ Χριστὸς ἐπάνω στὴν γῆ ὑψωθεῖτε.  Τραγουδῆστε γιὰ τὸν Κύριο ὅλη ἡ γῆ καὶ νὰ γιὰ νὰ πῶ καὶ τὰ δυὸ μαζί:  Νὰ εὐφρανθοῦν οἱ οὐρανοὶ καὶ νὰ ἀγαλλιάσει ἡ γῆ γιὰ τὸν ἐπουράνιο, ἔπειτα ἐπίγειο.

Καὶ ἐγὼ θὰ φωνάξω τὴν δύναμη (σημασία) τῆς ἡμέρας: 

Ὁ ἄσαρκος σαρκώνεται.  Ὁ Λόγος γίνεται ὑλικός.  Ὁ ἀόρατος ὀρᾶται.  Ὁ ἀναφὴς ψηλαφιέται.  Ὁ ἄχρονος ἀρχίζει, «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερα ὁ ἴδιος καὶ στοὺς

Γρηγορίου Ἐπισκόπου Νύσσης - Εἰς τὸ Γενέθλιον τοῦ Σωτῆρος

Ὁμιλία τοῦ Αγίου Γρηγορίου Επισκόπου Νύσσης εις τὸ άχραντο και θείον Γενέθλιον τοῦ Μεγάλου Θεού και Σωτῆρος ἡμῶν Ιησού Χριστού, και εις τὰ νήπια πού φονεύθηκαν εις την Βηθλεέμ ἀπὸ τον Ἡρῴδη. (νεοελληνικὴ απόδοσις: Πατερικὸν Κυριακοδρόμιον, σσ. 632-634).

Βλέποντας λοιπόν τὸ σπήλαιο στὸ ὁποῖον ἐγεννήθη ὁ Δεσπότης, φέρε στὸν νοῦ σου τὸν σκοτεινὸν καὶ ὑπόγειον βίο τῶν ἀνθρώπων, στὸν ὁποῖον ἔρχεται αὐτὸς ποὺ φανερώνεται στοὺς «ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένους». 

Καὶ περιτυλίσσεται σφιχτὰ μὲ σπάργανα αὐτὸς ποὺ ἔχει φορέσει τὰ δεσμὰ τῶν ἰδικῶν μας ἁμαρτιῶν. Ἡ δὲ φάτνη εἶναι ὁ σταῦλος τῶν ἀλόγων ζώων. Σ᾿ αὐτὴν γεννᾶται ὁ Λόγος, ὥστε νὰ «γνωρίσῃ ὁ βοῦς τὸν κτησάμενον (τὸν ἰδιοκτήτην του) καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ». Βοῦς εἶναι αὐτὸς ποὺ εὑρίσκεται στὸν ζυγὸν τοῦ Νόμου, καὶ

Κυριακή προ των Χριστουγέννων

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων ξεκινά στην ουσία ἀπὸ την «Κυριακή προ των Χριστουγέννων». 

Εἶναι ἡ Κυριακὴ κατὰ τὴν ὁποία, καθὼς ἀναφέρει τὸ Συναξάρι τῆς μέρας: «μνήμην ἄγειν ἐτάχθημεν παρὰ τῶν Ἁγίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, πάντων των ἀπ᾿ αἰῶνος Θεῷ εὐαρεστησάντων, ἀπὸ Ἀδὰμ ἄχρι καὶ Ἰωσὴφ τοῦ μνήστορος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, κατὰ γενεαλογίαν, καθὼς ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς ἱστορικῶς ἠριθμήσατο· ὁμοίως καὶ τῶν Προφητῶν καὶ τῶν Προφητίδων». 

Ἐξυμνεῖται στοὺς ὕμνους τῆς ἡμέρας αὐτῆς ἡ σειρὰ τῶν προσώπων ποὺ διαφύλαξαν τὴ

Αγάπη και ταπείνωση

Yστερα από τήν πίστη, ο Xριστός μας ζητάει καί νά Tόν αγαπάμε. Yπενθυμίζει ότι τό πρώτιστο καθήκον μας είναι η πρός Aυτόν αγάπη «μέ όλη μας τή δύναμη, τόν νου, τήν καρδιά καί μέ όλη μας τήν ψυχή». Aπόδειξη της αγάπης μας είναι ο αγώνας μας νά τηρούμε τίς εντολές Tου, οι οποίες μέ τή βοήθειά Tου δέν είναι βαρειές.

«O Θεός τούς πάντας συνέκλεισε εις απείθειαν, ίνα τούς πάντας ελεήση». Kαί όλους τούς συγχωρεί, αρκεί νά του ζητήσουμε έλεος ολόψυχα, όπως ο τυφλός του Eυαγγελίου, πού ζητούσε νά δεί τό φως του μέ φωνή δυνατή.
O ΄Aγιος Iσαάκ ο Σύρος ικέτευε καθημερινά: «εγώ μέν, Kύριε, ως άνθρωπος ήμαρ­τον· σύ δε ως Θεός συγχώρησον». Aλλά, γιά νά προσευχηθούμε κι εμείς έτσι, αφού εκτός από τόν Xριστό δέν υπάρχει άλλος τέλειος, πρέπει νά μας χαρα­

Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής καταγόταν από κάποιο φτωχό χωριό της Γαλιλαίας που ονομαζόταν Βηθσαϊδά. Ήταν γιος του ψαρά Ζεβεδαίου και της Σαλώμης που ήταν συγγενής της Παναγίας Μητέρας του Χριστού. Πολύ νωρίς έγινε μαθητής του Ιωάννου Προδρόμου ενώ παράλληλα εργαζόταν και στην τέχνη του ψαρά κοντά στον πατέρα του και τον αδελφό του Ιάκωβο.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Κάποια μέρα λοιπόν ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βάδιζε αργά στις όχθες του Ιορδάνου διδάσκοντας τον λαό την μετάνοια και βαπτίζοντας στον Ιορδάνη. Μαζί του ήσαν και δύο από τους μαθητές του, ο