"Έκαστος άνθρωπος επιτηδεύει κάθε τι, που δύναται να κάμει κατά το θέλημά του..."

71. Έκαστος άνθρωπος επιτηδεύει κάθε τι, πού δύναται να κάμη κατά το θέλημά του. Ο Θεός όμως, κατά την δικαιοσύνην του, προσδιορίζει το αποτέλεσμα.

72. Εάν θέλης να επαινεθής από τους ανθρώπους, χωρίς διά τούτο να κατακριθής από τον Θεόν, προηγουμένως αγάπησε τους ελέγχους των υπέρ των αμαρτιών σου.

73. Όσην εντροπήν υποστή κανείς, από τους ανθρώπους χάριν, της

"Εκείνος που εξουθενώνει..."

"Εκείνος που εξουθενώνει..."

81. Εκείνος που εξουθενώνει την αρετήν της συνέσεως και καυχάται εις την αμάθειάν του, δεν είναι μόνον "ιδιώτης τω λόγω" αλλά και εις την γνώσιν
(Β΄ Κορ. ια΄, 6).

82. Όπως άλλο είναι το χάρισμα της σοφίας του λόγου και άλλο η φρόνησις, ούτως άλλο είναι η "ιδιωτεία", η αμάθεια εν λόγοις, και άλλο είναι η

Ο σατανάς, γνωρίζων το "δίκαιον" του Πνευματικού νόμου

"Ο σατανάς, γνωρίζων το "δίκαιον" του Πνευματικού νόμου..."

91. Ο σατανάς, γνωρίζων το "δίκαιον" του Πνευματικού νόμου, αγωνίζεται να επιτύχη μόνον την νοεράν συγκατάθεσιν αυτού που πολεμεί. Και έτσι, ή να καταστήση τον ηττηθέντα, κατά νούν, υπεύθυνον εις τους κόπους της μετανοίας ή, εάν δεν μετανοή εμπράκτως, να τον τυραννήσει με ακουσίας οδύνας. Συνήθως, ο σατανάς, διαθέτει έτσι τον υπ΄αυτού τυραννούμενον, ώστε να

Ο νους εκτυφλούται από

"Ο νους εκτυφλούται από..."

101. Ο νους εκτυφλούται από τα τρία αυτά πάθη: της φιλαργυρίας, της κενοδοξίας και της ηδονής.

102. Τα τρία ανωτέρω πάθη, αποτελούν θυγατέρας της βδέλλης μητρός των

"Όταν αμαρτήσης, μή σκέπτεσαι μόνον τι έκαμες..."

"Όταν αμαρτήσης, μή σκέπτεσαι μόνον τι έκαμες..."

111. Όπως εις όλα τα κτίσματα, ο Θεός απένειμεν ωρισμένας ενεργείας και καταλλήλους ιδιότητας,
έτσι κα

112. Εάν κάποιος αμαρτάνη χωρίς να αισχύνεται και δεν μετανοεί και παρά ταύτα δεν έπαθε κανένα κακόν μέχρι του θανάτου του, γνώριζε ότι

"Εκείνος που επιθυμεί την άφεσιν των αμαρτιών του, αγαπά να ταπεινούται..."

"Εκείνος που επιθυμεί την άφεσιν των αμαρτιών του, αγαπά να ταπεινούται..."

121. Όστις μηχανεύεται πονηρίας και κακοποιεί τον πλησίον του χωρίς να φαίνεται, αυτός είναι όφις, όπως λέγει η Γραφή, "εγκαθήμενος έν οδώ και δάκνων πτέρναν ίππου" (Γεν. μθ΄, 17).

122. Εκείνος πού εις τον αυτόν χρόνον εις ωρισμένα μέν σημεία επαινεί, εις άλλα δέ κατηγορεί τον πλησίον, αυτός είναι δούλος της κενοδοξίας και του